มีการ์ตูนใหม่ (แต่เก่า) จาก สนพ. TKO Comics มาแนะนำกันอีกแล้ว
หลังจากที่ประกาศลิขสิทธิ์มาได้ซักระยะ ก็ได้ฤกษ์วางแผงซะที
นั่นก็คือ ผลงานคลาสสิกจาก “โคยาม่า ยู” (小山ゆう – KOYAMA Yuu) เรื่อง

เก็งกิ ยอดนักสู้

(がんばれ元気 – Ganbare Genki)

ปก “เก็งกิ ยอดนักสู้” เล่ม 1

เรื่องย่อมีดังนี้

เรื่องราวของเก็งกิกับคุณพ่อนักมวยคนยาก ที่ทุ่มเททั้งชีวิตให้กับการไล่ตามความฝันที่จะเป็นแชมป์เปี้ยนสุดยอดนักมวย ไม่ว่าชีวิตจะยากลำบาก โดนดูถูกโดนหยาม ต้องผิดหวัง หรือต้องถูกต่อยคว่ำจนล้มไม่เป็นท่าแค่ไหน แต่ทั้งสองก็ยิ้มสู้ไม่เคยถอย

ต่อด้วยบทความเกี่ยวกับเรื่องนี้จากเว็บ TKO Comics (ขอขี้เกียจนิดนึง)

โฮริงูจิ เก็งกิ และ คุณพ่อ "ชาร์ค โฮริงูจิ"

ย้อนไปในช่วง 20 เกือบ 30 ปีก่อน ในยุคที่หนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นในไทยยังไม่ได้เข้าสู่ยุคสมัยแห่งคำว่าการ์ตูนลิขสิทธิ์ แต่ก็ต้องถือได้ว่าในช่วงนั้นเป็นยุคบุกเบิกเป็นดั่งก้าวแรกอันเรืองรองของการ์ตูนญี่ปุ่นในประเทศไทยอย่างแท้จริง การ์ตูนหลายๆ เรื่องกลายเป็นแรงบันดาลใจในชีวิตให้กับเด็กๆ ในยุคนั้น เด็กที่ปัจจุบันก็เติบโตกันมาจนหลายคนก็มีครอบครัวกันไปแล้วบ้าง แต่ผมก็เชื่อว่า เกินครึ่งของเด็กในยุคนั้น ทุกวันนี้ยังคงอ่านการ์ตูนกันอยู่ หรืออย่างน้อยก็ต้องจดจำระลึกถึงหนังสือการ์ตูนเรื่องต่างๆ ในอดีตที่จะมีแว่บผ่านมาในชีวิตกันบ้างอยู่แล้ว

แน่นอนว่า ผลงานของอาจารย์โคยาม่า ยู ก็ต้องเป็นอีกหนึ่งในดวงใจของเด็กๆ หลายๆ คนในช่วงเกือบ 30 ปีก่อน หลายๆ เรื่องของอาจารย์นั้นได้รับการตีพิมพ์ในบ้านเรา บางเรื่องก็ได้รับการตีพิมพ์อยู่หลายครั้ง โดยมีเรื่องเด่นๆ ที่น่าจะติดปากและติดตรึงอยู่ในความทรงจำของคนอ่านอย่าง ไอ-ผู้มาเยือน สปรินเตอร์ เรียวม่า และรวมทั้งเรื่องนี้ เก็งกิ ยอดนักสู้ (Ganbare Genki แปลเป็นไทยตรงๆ ก็คือ สู้เค้านะ เก็งกิ!) ซึ่งจริงๆ งานแต่ละเรื่องของอาจารย์โคยาม่าอาจจะมีเนื้อหาที่ต่างกันไป แต่ในความต่างนี้ก็มีเอกลักษณ์ที่โดดเด่นร่วมกันอยู่อย่างไม่สูญหายไปไหน และเป็นเหมือนลายเซ็นในงานสไตล์โคยาม่า ยู เสมอมา

เริ่มตั้งแต่ลายเส้น ที่ถ้าเด็กหรือวัยรุ่นคนรุ่นใหม่ยุคนี้มองแว่บแรก อาจจะรู้สึกว่า เป็นลายเส้นที่ดูเชย และค่อนข้างวุ่นวาย แต่ในความเก่าที่บางคนมองว่าเชยเหล่านี้ ก็มีเสน่ห์และมีเอกลักษณ์ในแบบของอาจารย์เอง และที่สำคัญ ยังถ่ายทอดเรื่องราวชีวิตในแบบดราม่าสะเทือนอารมณ์ได้อย่างประทับใจในงานทุกๆ เรื่อง จนผมกล้าพูดได้ว่า คนที่ได้อ่านการ์ตูนของอาจารย์โคยาม่า ยู ถ้าไม่รู้สึกสะเทือนใจอะไรเลยก็ต้องถือเป็นคนที่ใจแข็งใจหินเอามากๆ ซึ่ง เก็งกิ ยอดนักสู้ ก็ถือเป็นอีกตัวอย่างที่ดีมากๆ

กับเรื่องราวของเด็กชายตัวเล็กๆ กับพ่อนักมวยคนยาก ที่ทุ่มเททั้งชีวิตให้กับการไล่ตามความฝันที่จะเป็นแชมป์เปี้ยนสุดยอดนักมวย ไม่ว่าชีวิตจะยากลำบาก โดนดูถูกโดนหยาม ต้องผิดหวัง หรือต้องถูกต่อยคว่ำจนล้มไม่เป็นท่าแค่ไหน แต่ทั้งสองก็ยิ้มสู้ไม่เคยถอย ซึ่งภาพรอยยิ้มของพ่อลูกทั้งคู่ในเรื่องนี้นี่แหละครับ น่าจะเป็นแรงบันดาลใจให้กับผู้อ่านกันได้อย่างดีเลยเชียว

เรื่องนี้ถือเป็นการ์ตูนเก่าอีกเรื่องที่ชอบมากๆ ถือเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจที่ทำให้เกิดบ้าทำสำนักพิมพ์การ์ตูนอย่าง TKO Comics เหมือนกัน
และก็ได้เปิดตัวหัวใหม่ สำหรับการ์ตูนคลาสสิกเก่าๆ โดยเฉพาะ (ประมาณ 15 ปีขึ้นไป) นั่นคือ “TKO Classic”
โดยมีโลโก้เป็นดังรูปข้างล่างนี้

โลโก้ TKO Classic

แถม

มีเพลงดังหนังเด็กภาษาไทยด้วยนะ ใช้ชื่อ “เจงกิ ยอดนักสู้” (จากกระทู้นี้ ในเว็บ Kamoman.com)
เนื้อร้อง

แชมป์เปี้ยนมวยเด็ก เล็กก็พริกขี้หนู
ฝีมือชั้นครู ต่อยศัตรูปราชัย
กีฬาอยู่ว่องไวชั้นเชิง รุกให้เปิงเปิดไป
อดทนฝึกปรือซ้อมไว้ หวังชิงชัยบั้นปลาย
แย็บขวาหนักเหลือ สมญาฉกาจ ว่าหมัดพิฆาตเลื่องลือ
ใครๆได้เห็นฝีมือ ต้องนับถือลวดลาย
เป็นความภาคภูมิ เขาคือดวงใจแสนรักของตาและยาย
เจงกิ สู้สบาย สมเป็นชายเสียจริง
เจงกิ เจงกิ คนชมทั้งนั้นเลย เจงกิ
เจงกิ เจงกิ ยอดนักสู้ตัวจริง
เจงกิ เจงกิ คนชมทั้งนั้นเลย เจงกิ
เจงกิ เจงกิ ยอดนักสู้ตัวจริง

ลิงก์ที่เกี่ยวข้อง

• ประวัติของ อาจารย์ โคยาม่า ยู (ตอนที่ 1)
• ประวัติของ อาจารย์ โคยาม่า ยู (ตอนที่ 2)
• เพลงเปิดเวอร์ชั่นอนิเม จาก Youtube
• กระทู้ “คุณชอบผลงานเรื่องไหนของโคยาม่า ยูที่สุดครับ” จาก Pantip.com ห้องเฉลิมไทย