Oakyman’s blog

ทิ้งบล็อกให้ใยแมงมุมเกาะซะสี่เดือน
แทบไม่มีเวลาว่างๆ สบายๆ มาอัพบล็อกจริงๆ นะเนี่ย

ทั้งงานราษฎร์ งานหลวง

แต่เหล่า spam bot ก็มาเยือนได้ทุกวี่ทุกวัน
จนชักจะรำคาญ ต้องหาวิธีแก้ซะหน่อย
เลยไปยืมวิธีเพื่อน pradt หวังว่า spam comment มันจะน้อยลง

มิตรรักแฟนเพลงทั้งหลาย
เนื่องจากจขบ. (เจ้าของบล็อก) ไม่มีเวลามาอัพ
ถ้าอยากติดตามข่าวสารบ้าๆ บอๆ บวมๆ ของ จขบ.
ก็เชิญยลได้ที่ twitter ของ จขบ. (ที่จริงๆ ก็มีโชว์อยู่ข้างๆ บล็อกเหมือนกัน)
twitter มันอัพข้อความสั้นๆ ไร้สาระไปเรื่อย ได้เร็วดี
เหมาะแก่คนไร้แก่นสารแบบ จขบ. อย่างยิ่ง

หวังว่าบล็อกหน้าจะใช้เวลาไม่นานนักในการอัพครั้งต่อไป

ภาพจากรายงานข่าวจาก Soccersuck

โอ้ว!! ไอ้คุณรีเซ่ คุณทำอะไรลงไปเนี่ย!!!

อีกไม่ถึง 10 วิ. ก็จะหมดเวลาอยู่แล้วเชียว
เอาหัวไปโหม่งเฉยเลย บอลมาในระดับที่ควรใช้เท้าเล่นแท้ๆ

จริงๆ ก็ต้องโทษตัวประกบตรงมุมธงด้วยเหมือนกัน
ที่ปล่อยให้เปิดบอลเข้ามาแบบหวาดเสียวๆ ตอนจะหมดเวลาได้

ซึบาสะเหรอไงเนี่ย ยิงปุ๊บหมดเวลาปั๊บ!!

นัดหน้าลุ้นกันเหนื่อยเลย เซ็งแทนราฟา

อิคิงามิ สาส์นสั่งตาย (イキガミ) ผลงานโดย มาเสะ โมโตโร่ (間瀬元朗) จากสำนักพิมพ์ TKO Comics

เรื่องย่อ

ความตายคืออะไรกัน… ทุกสิ่งทุกอย่างจะอันตรธานหายไปหมดอย่างนั้นหรือ… วันวานอันแสนสุข อดีตที่เหมือนฝันร้าย ปัจจุบันที่เริ่มพร่ามัวเมื่อคุณต้องรู้ตัวว่า อนาคตของชีวิตคุณ จะเหลืออีกแค่ 24 ชั่วโมงเท่านั้น! เมื่อเอกสารที่มีชื่อว่า “อิคิงามิ” หรือ “ใบแจ้งมรณะ” มาถึงมือ นั่นคือจุดเริ่มของการนับถอยหลังสู่ 1 วันสุดท้ายของชีวิต

ภายใต้การดำเนินการของรัฐบาล ฟูจิโมโตะ คือหนึ่งในผู้ที่รับหน้าที่จัดส่ง อิคิงามิ ไปยังผู้เคราะห์ร้าย ตามกฎหมายที่ประเทศแห่งนี้เรียกว่า “กฎหมายเพื่อผดุงความรุ่งเรืองแห่งชาติ” กฎที่รัฐนั้นปลูกฝังความเชื่อให้ประชาชนปฏิบัติตาม โดยมีการฉีดวัคซีนที่เรียกว่า “วัคซีนเพื่อความรุ่งเรืองแห่งชาติ” ให้กับประชาชนทุกคนตั้งแต่เด็ก เพื่อให้ประชาชนนั้นตั้งใจใช้ชีวิตให้คุ้มค่าและตระหนักต่อ “คุณค่าของชีวิต” มากขึ้นเพราะไม่มีใครรู้ได้ว่าจะได้รับสาส์นมรณะนี้หรือไม่

นี่เป็นสิ่งที่ยุติธรรมกับประชาชนทุกคนจริงๆ แล้วหรือ? คำถามนี้ยังคงฝังลึกอยู่ในจิตใจของฟูจิโมโตะ ยิ่งเมื่อเขาต้องเผชิญหน้ากับวัยรุ่นผู้โชคร้ายกับคุณแม่ที่น่าสงสาร และนักดนตรีหนุ่มที่ชีวิตกำลังจะมุ่งไปสู่ความสำเร็จตามความฝัน ปมขัดแย้งในจิตใจของฟูจิโมโตะก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นทีละน้อย…

คุณล่ะ จะทำอย่างไร? ถ้าชีวิตนี้เหลืออีกเพียงแค่ 24 ชั่วโมง…

ปก “อิคิงามิ สาส์นสั่งตาย” เล่ม 1

(more…)

“ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมมอนจูหุ่นยนต์ติดอาวุธเพื่อการปราบปรามอาชญากรรมครับ
ตอนนี้ผมถูกส่งมาปฏิบัติงานที่ป้อมตำรวจในชนบทกับจ่ายามางิชิที่เอาแต่อ่านหนังสือโป๊
ถึงจะเห็นอย่างนี้แต่ก่อนหน้านี้ … ซิกซิก … ผมเป็นหุ่นชั้นยอด … ของ ..กรมตำรวจเลยนะครับ
แต่ว่า … ทำไมกัน .. ทำไมผม .. ถึงต้องมาจมปลักที่นี่ด้วยนะ …
โฮฮฮฮฮฮฮฮ ทำไมผมต้อง อ๊า ….
ยิ่งไปกว่านั้นผมยังโดนชาวบ้านรังเกียจอีกตะหาก …. ซิกซิก …
แต่ก่อนอื่นผมต้องทำยังไงถึงจะเป็นหุ่นตำรวจที่เต็มไปด้วยความยุติธรรมได้น้า ….”

มอนจู ตำรวจเหล็กผู้พิทักษ์ เล่ม 1 (more…)

มาแนะนำการ์ตูนลิขสิทธิ์เรื่องใหม่จาก TKO Comics อีกแล้ว
เรื่อง “รับเบอร์ส เซเว่น ปิงปองลองรัก” (หรือเรียกย่อๆ ว่า “รับเบอร์ส 7″)
โดย อินุงามิ สึกุเนะ (犬上すくね) (ลิขสิทธิ์ Shogakukan)

รูปปก “รับเบอร์ส เซเว่น ปิงปองลองรัก” เล่ม 1

เรื่องย่อ

รับเบอร์ส 7 (เซเว่น) คือ ชื่อของมินิมาร์ทที่ไม่ธรรมดาแห่งนี้ ที่ที่มีโต๊ะปิงปองเอาไว้ตัดสินชะตาลูกค้าที่มีปัญหากับเจ้าของที่เป็นลูกพี่แก๊งยากูซ่าประจำถิ่น ฮิโรมิ หนุ่มมัธยมก็พลาดท่าจนต้องกลายมาเป็นพนักงานรับเบอร์ส 7 ไป แล้วจู่ ๆ นัตสึกิ สาวน้อยมัธยมรุ่นน้องก็ต้องมาโดนเหตุบังเอิญอันแสนโชคร้ายจนต้องมาแข่งปิงปองตัดสินชะตากับฮิโรมิ ตามคำสั่งของหัวหน้าแก๊ง เอ้ย! เจ้าของร้านอย่างลูกพี่โทโนะโมโตะผู้แสนจะขี้หลี แล้วถ้านัตสึกิต้องมาแพ้ล่ะ จะกลายเป็นพนักงานหรือแม่อีหนูของหัวหน้าแก๊งรึเปล่าเนี่ย…

และเรื่องราวต่อจากนี้นั้น นัตสึกิสาวน้อยผู้เงียบขรึมลึกลับ (แต่ก็แสนจะโมเอะ) คนนี้ ก็ดูจะค่อย ๆ ทำให้บรรดาหัวจิตหัวใจของทั้ง ฮิโรมิกับลูกพี่โทโนะโมโตะและหนุ่ม ๆ ร้านรับเบอร์ส 7 นั้นหวั่นไหวปั่นป่วนกันไม่น้อย แต่ยังไงก็ตาม… สำหรับตำแหน่งไอด้อลของร้านรับเบอร์ส 7 นี่ ยังไง ๆ ซูจัง สาว(???) สวยแม่ยกประจำร้านคงไม่มายอมให้นางเอกของเราได้ไปง่าย ๆ หรอกนะ งานนี้คงได้ออกแรงตบตีแย่งชิงกันบ้างล่ะ… ว่าแต่ใครจะชนะล่ะ?

ถ้าอยากรู้คำตอบละก็ ขอเชิญที่ด้านในของร้านรับเบอร์ส 7 ของเรากันได้เลยครับ

(more…)