All About Oakyman
ไปดูมาเมื่อเสาร์ที่ผ่านมา ที่เอยูเอ
เจ๋งดี โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับเบสบอล
สุดยอดมาก อย่างฮา
ของคนสุดท้าย (ตอนนี้ขี้เกียจหาข้อมูล)
ไม่ฮา แต่ว่าได้อารมณ์มากๆ แสดงเก่งมาก
แก่ขนาดผมขาวแล้ว
พอดูแล้วยังนึกว่าเป็นเด็กประถม
แสดงเก่ง แต่ว่าแบบฮาๆ มันสนุกกว่า
บัตร 900 นั่งเกือบหน้าสุดเลย
แพงกว่าสมัยก่อนโน้นที่ไปดูเยอะ จำได้ว่าประมาณ 2-300 เอง
คุ้มรึเปล่านะเนี่ย?
ไปดูมาตั้งแต่อาทิตย์ก่อนโน้น
กับรุ่นน้อง (ที่ชอบดูหนังผี)
ก็หวังไว้นิดๆ ว่าน้องๆ จะ โอ้ว อู้ว์ อ้าวส์
แต่ก็งั้นๆ
เนื้อเรื่องสุดห่วย
สมเป็นหนังของผู้กำกับ “นายอโศกับนางสาวเพลินจิต” (หลงไปดูตามบทสัมภาษณ์ ฯลฯ แล้วก็ … “ห่วย”)
จุดที่ดีที่สุดของเรื่องนี้คือ …
“End Credit”
☆★ (หนึ่งดาวครึ่ง เต็มสี่)
น้องนาโนสุดเลิฟเต็มซะแล้ว
8GB ไม่พอจริงๆ ด้วย
เลยต้องลำบากติ๊กเพลงที่ไม่ค่อยฟังออกเลย
โอย อยากได้นาโน 30GB แล้วฟังวิทยุ อัดเสียงได้ (ในราคามิตรภาพ)
ฝันไปเหอะ
(more…)
ก็จะขึ้นเลขสามกะเค้าแล้ว
แต่ไหง
มองไม่ค่อยเห็นอนาคตเลยแฮะ … เฮ่อ …
เมื่อบ่ายๆ เย็นๆ นัดกับรุ่นน้องกินข้าวเย็น
แต่ยังไม่ถึงเวลาที่ควรจะเป็นดี
เลยไปฆ่าเวลาด้วยการโซ้ย iberry กันก่อน
เลือกไอติมน้ำมะพร้าวสุดโปรด ส่วนรุ่นน้องเลือก white choc หวานมาก
ตั้งแต่มันขึ้นราคาเป็นลูกละ 49 สองลูกขึ้นลูกละ 45
ก็ไม่ค่อยมีโอกาสจะกินเท่าไหร่ เพราะแพงเหลือเกิน แต่ก่อน 150 บาทได้ตั้ง 5 ลูก …
ได้เวลารับประทานอาหารเย็นก็ไปต่อร้านสุดโปรดอย่างร้าน Someday Music Canteen (เรียกสั้นๆ แบบวิบัติหน่อยๆ ว่า “ซัมเด”)
อาหารยังอร่อยอย่างเคย แต่ดันพลาดไปสั่งเกี๊ยวทอดชีส
โดยลืมไปว่านอกจากจะมีชีสอยู่ข้างในแล้ว มันยังมี “หมู” อยู่ด้วย!!!
คุณรุ่นน้องที่เป็นมุสลิมดันกัดไปเรียบร้อยแล้ว … (อโหสิด้วยนะ)
ได้เค้ก S&P เป็นของขวัญ 1 ก้อน ยังไม่ได้แกะดูว่าหน้าตาเป็นไง
พรุ่งนี้ค่อยกินทีเดียว
นำแสดงโดย “ทาคุยะ คิมุระ” หรือที่คนญี่ปุ่นเรียกกันว่า “คิมุทาขุ” หนุ่มเท่สมาชิกวง SMAP
กำกับโดย “โยจิ ยามาดะ” ผู้ที่มีผลงานเลื่องชื่ออย่างภาพยนตร์ชุด “โทร่าซัง”
นอกจากโทร่าซังแล้ว เคยได้ดูผลงานของผู้กำกับคนนี้อย่างเรื่อง “The Hidden Blade” ซึ่งก็เป็นหนังแนวซามูไรเหมือนกับเรื่อง L&H ที่ได้ไปดูมาในวันนี้
(more…)
